Ачамны сактып чор мен…

Хөөмейжиниң 60 харынга

Мээң ачамны Геннадий Тулушович Чаш дээр. Ол 1960 чылдың февраль 23-те Өвүр кожууннуң Торгалыгга төрүттүнгеш, аңаа-ла школаны доос­кан. Ачам бистиң аравыска чораан болза, бо хүннерде 60 харлаар турган.

Мен шору өзүп келген турумда, Шагаан-Арыг хоорайга чурттап чораан бис. Авам, ачамның дун оглу мен, менден биче ийи оол дуңмаларым бар. Бистиң ачавыс уран-талантылыг кижи, хөөмейлээр, сыгыртыр, үргүлчү-ле концерттерге киржир турган. Ачамның аайы-биле бажыңывыска даштыкы чурттардан келген аалчылар бо-ла чедип кээрлер.

Бистиң ачавыс тывалардан Америкага бир-ле дугаар четкеш, ол чонга сыгыт-хөөмейни бараалгаткан кижилерниң бирээзи болуп турар. «Тываның Улустуң хөөмейжизи», «Делегейниң виртуоз хомусчузу» деп хүндүлүг аттарның эдилекчизи. Кезээде омак-хөглүг, хөй эш-өөрлүг эргим ачавысты сактып, чоктап чоруур бис. Чоок киживиске дараазында одуруглар чайгаар-ла бижиттине бээр-дир:

Хайыралдыг Тыва черниң кавайынга

Хамык бойдус херлип-көстүп оттуп турда,

Аныяк, чаш назыныңда аалың каггаш,

Өлүг бойдус ыржымынче кире бердиң, хомуданчыын…

Ам бо хүнде бисти, үш оолду, ававыс Нина Донгаковна өскүссүретпейн, эртем-билигге чедирип, өглеп-баштап турар. Ачавыстың дугайында дыка хөй сактыышкыннарны биске чугаалап берип чоруур ававыска мөгейип, өөрүп турар бис.

Уран-Мерген Чаш.

Кызыл хоорай.

Меню