Хойжу Шагдырны солуур эжи үлүүнде келбейн барган. Хүнезини төнген. Суурдан таныыры Шулуу дээр оол, экизи көрген, бо шаап келген. Оолду малчын шайладып, эъттедип, мүннедип хүндүлээш: — Мен суур баткаш келийн, хойну дүъшке чедир кадарып көр — деп дилээн. Оол чөпшээрешкен, малчын аъттаныпкан.
Аал адаанда арыгны эрте бергеш, ховужуктуң ортузунга чорааш, кармактарын үженирге — куруг, акшазының хавын сыртыының адаанда уттупкан болган. Дедир аалынче ээй соккаш, сидиредип чоктаан. Арыгны өде халдып кээрге, хой ам-даа кажаада, аалда бир чиик машина турган. Шагдыр аъттың сыр кара маңы-биле машина чанынга тутсуп келген. Машина иштинде хой алгырган. Малчын дүшкеш, машинаның эжиин ажыдыптарга, бодунуң сарыг ирти ында турган. Ону ужулгаш, өөрүнүң аразынче салыпкан. Машинада танывазы кижилер дүрген-не довуракты буруладыр халдып чоруй барган. "Даш көжээ" апарган турган Шулууже Шагдыр көрнүп келгеш:
— Четтирдим, оглум, чана бер — деп чугаалаан.
Хлеб чок-даа болза, эът чип, мүн ижип тургаш ажылдаар, “кокайга” хой кадартпас деп малчын шиитпирлеп алган.
/ Кертик-оол ОРТУНАЙ.
“Шын” №18 2026 чылдың май 14
Буян ООРЖАКТЫҢ тырттырган чуруу.
"Шын" солуннуң МАХ-каналынга каттыжыңар max.ru/join/egenQ...