* * *
Чалгыннарын шылаг чокка чайып-чайып,
Азарганчыг оду самнаан лаамче чүткүп,
Чалбыыш оттан чалданмайн-даа, хензиг үзүт
Адар даңны атсы ужуп тура хонду.
Шара-хере даң бажы чаа чырып орда,
Амдыы үзүт өрттең чыдыр, ынчалза-даа
Чадаарда ооң хөлегези ханаларда
Ам-даа ужуп, дүжүп бербейн, самнап артты.
Азарганчыг назынында амы-тынны
Артынга каап, чырыкче-ле чүткүп чораан
Ховаганны, сени көргеш, хөлзеп ор мен...
А мен бодум, арыг чырык күзелдерим
Ай, чыл өттүр кыйгы салып, кыварга-даа,
Хоруй берген орза орар – кончуумну-даа.
* * *
Чырык хүнче чылчырыктап көрген төл дег,
Частып келген чечек чыдын чыттап каапкаш,
Чымыш ижин черле салбас ары келгеш,
Чаагай чулуун амданнанып ижип алды.
Чылыг чайның санныг хүнү саат чокка
Чаржып эртти, амдыы чечек күскү хатка
Шыырныгып, сириңейнип туруп-туруп,
Чай кадында оңуп, кадып, хадый берди.
Кезээ шагда келген дээним чалыы үем
Хензиг чайның чечээ ышкаш частып келгеш,
Чырык хүннү шал-бул көргеш, оңуп калды.
Чүгле харын, ары ышкаш, чулуун амзаан
Чүрээм ону сагыжымның уязында
Шыгжап алган чигири дег камнап чору.
Эдуард МИЖИТ, Тываның улустуң чогаалчызы.
* * *
Дээк уштуг чеди кулаш сарыг сыдым
Дергим чайып турда көөрге, чараш-ла ийин.
Чүгүрүктер аразында бажын саваан
Дезиг малдар төрепчилээр эдим чүве.
* * *
Сайның чараш, чинчилер дег даштарын чыып,
Салым-чолум хувааннактап көрбээним шын.
Эргимимниң шынчы сөзү, топтуг чаңы
Салымывыс доңнаштырып, кежиин тыпкан.
* * *
Харыы берейн, караңгыда чоруй бардың,
Хай-ла болду, көксү-хөрээм кударады.
Үрде кыпкан сеткилимниң отчугажы
Хайлыг дүне эстип кааны ол-ла чоор бе?
Иван ХЕРЛИИ, Тываның Чогаалчылар эвилелиниң кежигүнү.
“Шын” №11 2026 чылдың март 26