(Өөредиглиг чугаа)
Бир-ле черге сеткилиниң ханызындан Буддага бердинген кижи чурттап чораан. Ооң хүннүң-не ыдыктыг кылдыр көрүп, тейлеп чүдүүр бурганы бар – ыяштан чазаан Будда. Оозун аажок камнаар, хүндүлээри кончуг.
Бир-ле катап чыккылама соок кыштың дүнезинде ол доңа берген. Мырыңай-ла шимчээр арга чок кылдыр көжүп эгелээн. От салып алыр хире чээргени-даа, чаңгыс чарты-даа чок кылдыр төне берген. Харыксырап доңган кижи багайтыр Буддага тейлеп чыдырда, хенертен ол чедип келгеш айтырган: «Чүге мээң ыяш дүрзүм-биле от салып албааның ол?». Кижи корга бергеш, чүү мындыг шулбус мени мегелеп турар чоор деп боданмышаан: «Чүү дидир сен? Будданы өрттедир? Чок! Кажанда-даа, канчап-даа ону өрттетпес мен!» – деп удурланган. Будда каттырбышаан чугаалаан: «Бир эвес сен мени ыяшта деп бодап турар болзуңза, олчаан тыппас сен. Мен сээң чүрээңде мен! Ыяшта дүрзүнү кыпсывыт!».
/ Идегел МОНГУШ очулдурган.
Чурукту ГигаЧатка чуруткан.
“Шын” №11 2026 чылдың март 26